شکنجه گران و بازجویان که زمانی خدائی می کردند هم می میرند

شکنجه گران و بازجویان که زمانی خدائی می کردند هم می میرند

علی خلخالی جنایت کار که نزدیک بیست سال در زندان های فرقه رجوی مشغول کار بود از صدها نفر بازجوئی و ضرب شتم کرده بود و دست درخون کشته شدگان در سیاه چال های رجوی داشت… . همچنین در خون زندانیانی که در سال 74 کشته شدند مانند : پرویز احمدی ، قربانعلی ترابی ، جلیل بزرگمهر ، فرهاد طهماسبی . یا دیگر افرادی که در زندان های دیگر فرقه کشته وسر به نیست شدند مانند کامران بیاتی …..
شکنجه گران و بازجویان که زمانی خدائی می کردند هم می میرند
در سایت فرقه رجوی دیدم که نوشته اند علی خلخالی بر اثر بیماری قلبی در گذشت ! اولین باری که علی خلخالی را دیدم در زندان منصوری بود ! یعنی در اواخر سال 1363 . چند ماه بود از ایران به فرقه پیوسته بود ؟ در همان زندانی که یکی از جرم های من این بود که وقتی از زندان جمهوری اسلامی فرار کردم تا مجدد به فرقه وصل شوم بیست و چهار ساعت زمان بود برای این بیست چهار ساعت 4 بار بازجویی شدم . اما این اقا سه سال تاخیر داشت در امدن و پیوستن به سازمان . وقتی هم که امده بود زندان بان و بازجو بود . این پروسه زندان منصوری در سال 1363 — 1364 که تمام شد .جناب اقای علی خلخالی در بخش زندان فرقه باقی ماند . بعد ا ز ان تا مدت های بازجو و زندانبان اسرای نظامی فرقه بود . وقتی که به اصطلاح ارتش ازادی بخش تشکیل شد .اسم زندان اسرا را تغیر دادن و تبدیل به بخش قضائی شدند . زندان رسمی شد در فرقه و طبعا زندان بان ها هم رسمی تر کار میکردند ! در اجرای حکم و بازجوئی ها سعی می کردند که حق رهبر و اما زمانشان را از حلقوم زندانیان بیرون بکشند . متا سفانه از انجائی که زندان ساواک شاه و زندان دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی را دیده بودم و پروسه های مختلف بازجوئی و شکنجه را پشت سر نهاده بودم . در همه زندان ها زمان بازجوئی فقط بازجوئی است و زمان شکنجه بازجوئی که مخلوط باشد ، هردو باهم است . زمان غذا خوری فقط عذا خوردن است . اگر کسی مریض می شد بستگی به زندان داشت بعضی جاها قرص مسکنی می دادند . اما دست پروده های مرحوم رجوی از رجوی پلید تر بودند . در زندان های فرقه رجوی از هیچ فرصتی برای شکنجه و ضرب و شتم کوتاهی نمی کنند .حتی موقع غذا و اب دادن . همین اقای علی خلخالی وقتی که می امد پشت سلول ال غذا بدهد با هزار منت می گفت از اطوفت رهبری است که شماها زنده هستید ، وبه شما نان داده می شود اگر دستور رهبری نبود به هرکدامتان یک گلوله حرام می کردیم !؟
این جنایت کار دژخیم شکنجه گر و بازجوی زندان رجوی . دستش در خون شعبان که در زندان سال 64 کشته شد الوده است . همچنین در خون زندانیانی که در سال 74 کشته شدند مانند : پرویز احمدی ، قربانعلی ترابی ، جلیل بزرگمهر ، فرهاد طهماسبی . یا دیگر افرادی که در زندان های دیگر فرقه کشته وسر به نیست شدند مانند کامران بیاتی …..
علی خلخالی جنایت کار که نزدیک بیست سال در زندان های فرقه رجوی مشغول کار بود از صدها نفر بازجوئی و ضرب شتم کرده بود و دست درخون کشته شدگان در سیاه چال های رجوی داشت . به همین خاطر در زندگی نامه پوشالی که از وی نوشته اند به هیچ عنوان به مسئولیت بیست ساله وی اشاره نشده است .
درست است که این جنایت کار مرد . اما لعن و نفرین تاریخ بر این جنایت کار سیه رو باقی مانده و می ماند . پسر این جنایت کار که در نروژ زندگی می کند و نورچشمی های این فرقه است . با چه شهامتی می خواهد سر بلند کند و در رابطه گذشته ننگ الود پدر جنایت کارش صحت کند.
اما رهاشدگان از دست باند فرقه رجوی ارزو داریم که تمامی جنایت کاران و پلیدان این فرقه عمر طولانی داشته باشند تا در زمان مناسب پاسخ جنایت های که کرده اند را به مردم ایران پس بدهند .
اری بازجویان و شکنجه گرانی که زمانی خدائی می کردند و کسی را بنده نبودند در ذلت و خواری می میرند.
محمد کرمی-وبلاگ عیاران